از سینی بدم می آید
رسم چایی خوردن با سینی و توسینی مرتب و تمیز را هرگز دوست نداشته ام.
چای را دوست دارم توی یک پیاله بی تکلف با چند حبه قند که موقع خرد شدن لبه هایشان پریده باشد.
...
هیچ کس حال امروز مرا نمی فهمد.
پ.ن: این اولین بار نیست تو این چند روز که از یک کاه ناچیز کوچک یک رشته کوه هیمالیا درست می کنم و به راههای نرفته و مسیرهای صعب العبورش فکر می کنم.
